انواع بروکرهای فارکس | تفاوت مارکت میکر، STP و ECN + راهنمای انتخاب

بروکر یا کارگزار شخص یا شرکتی است که به عنوان واسط میان سرمایه گذاران و بازارهای مالی فعالیت می نماید و امکان خرید و فروش انواع اوراق بهادار را از طریق بورس ها و پلتفرم های معاملاتی آنلاین (واسطه ای میان سرمایه گذاران و بازارهای مالی) فراهم می سازد که در مقاله ای مجزا (بروکر فارکس چیست؟) به صورت اختصاصی به آن پرداخته شده است. بروکرها در ازای خدمات خود کارمزد، کمیسیون یا هزینه مشخصی دریافت می کنند.

براساس تجربه من، باید بگویم که چون برای تریدرهای تازه کار مدیریت ریسک اهمیت بسیار بالایی دارد. معامله با نانو لات این امکان را می دهد که بدون فشار روانی و با ریسک حداقلی استراتژی های معاملاتی خود را تست و اصلاح کنید. این ویژگی معمولاً فقط توسط بروکرهای مارکت میکر ارائه می شود چون آن ها بازار داخلی خود را ایجاد می کنند و محدود به نقدینگی بازار بین بانکی نیستند. اگر یک تریدر روزانه (Day Trader) هستید یا استراتژی شما بر مبنای گرفتن سودهای کوچک و دقیق (چند پیپ) طراحی شده، بروکرهای Non-Dealing Desk شامل STP و ECN گزینه مناسب تری خواهند بود.

در اینجا به صورت تخصصی به انواع بروکرها میپردازیم و هر کدام را به شکل اختصاصی شرح می دهیم. همانطور که می دانید بازار فارکس یک شبکه جهانی از رایانه ها و سرورهاست که بانک ها، موسسات مالی بزرگ، بروکرها و تریدرهای خرد را به یکدیگر متصل می کند. دسترسی به این بازار فقط از طریق بروکرهای فارکس امکان پذیر است و به همین دلیل بروکر نقش بسیار حیاتی در فعالیت هر معامله گر ایفا می نماید.

نقش بروکر فارکس در معاملات

بروکرهای فارکس وظایف مهم و متعددی بر عهده دارند که مستقیماً بر امنیت سرمایه و کیفیت معاملات تاثیر می گذارد:

• فراهم کردن دسترسی به بازار از طریق پلتفرم های معاملاتی
• نگهداری و حفاظت از سرمایه معامله گران در حساب های معاملاتی
• ایجاد زیر ساخت اجرای سفارش ها با سرعت و دقت مناسب
• در برخی مدل ها، ایفای نقش واسط میان بازار بین بانکی (Interbank) و تریدرهای خرد

شایان توجه است که همه بروکرهای فارکس یکسان نیستند. تفاوت در ساختار اجرایی، مدل درآمدی و نحوه اتصال به بازار باعث گردیده که انواع مختلفی از بروکرها در بازار فارکس فعالیت نمایند. انتخاب نوع بروکر (به ویژه در حوزه ای که مستقیماً با سرمایه شما در ارتباط است) تاثیر مستقیمی بر ریسک، شفافیت و اعتمادپذیری معاملات دارد. بنابراین برای آشنایی با بروکرهای فارکس معتبری که به ایرانیان خدمات ارائه می نمایند، پیشنهاد می شود از «بهترین بروکرهای فارکس برای کاربران ایرانی» بازدید به عمل آورید تا اطلاعات خود را در این خصوص به روز کنید و بهترین بروکر را بر اساس استراتژی معاملاتی و شخصیت خود انتخاب کنید

انواع بروکرهای فارکس

به طور کلی بروکرهای فارکس به سه دسته اصلی تقسیم می شوند:

1. بروکرهای مارکت میکر (Market Maker یا Dealing Desk)

بروکرهای مارکت میکر (DD) بازار داخلی خود را ایجاد می کنند و قیمت های خرید و فروش را مستقیماً به تریدرها ارائه می دهند. در این بروکرها اغلب خود بروکر طرف مقابل معامله شماست و سفارش ها لزوماً به بازار بین بانکی ارسال نمی شوند و در واقع سفارش ها الزاماً به بازار بین بانکی ارسال نمی شوند.

معامله در بازار بین بانکی فارکس (Interbank Market) نیازمند نقدینگی بسیار بالا است؛ سطحی از سرمایه که اکثر تریدرهای خرد به آن دسترسی ندارند که در این نقطه بروکرهای مارکت میکر نقش پل ارتباطی را ایفا می کنند. به صورت کلی:

• بروکر، پوزیشن های بزرگ را از بازار اصلی یا منابع نقدینگی دریافت می کند
• این پوزیشن ها را به حجم های کوچک تر تقسیم کرده و در اختیار تریدرهای خرد قرار می دهد
• در عمل بروکر طرف مقابل معامله مشتری قرار می گیرد
• اجرای سفارش ها به صورت داخلی (In-House) و از طریق میز معاملاتی انجام می شود

به همین دلیل این دسته از بروکرها با عنوان Dealing Desk Brokers شناخته می شوند و تمام فرآیند قیمت گذاری و اجرای معاملات در داخل ساختار بروکر صورت می گیرد.

بروکرهای مارکت میکر بیشتر برای تریدرهای تازه کار و افرادی که با حجم پایین قصد معامله دارند و همچنین برای کسانی که به اسپرد ثابت اهمیت می دهند مناسب است.

2. بروکرهای DMA / STP (Non-Dealing Desk)

بروکرهای STP یا DMA از نوع بروکرهای NDD هستند که سفارش های معامله گران را مستقیماً به تامین کنندگان نقدینگی مانند بانک ها و موسسات مالی ارسال می نمایند و باید بدانید که این بروکرها خودشان بازارساز نیستند و صرفاً نقش واسطه اجرایی دارند (نه طرف معامله).

بروکرهای STP (NDD) بیشتر برای تریدرهای نیمه حرفه ای، تریدرهای روزانه (Day Traders) و همچنین کسانی که به اجرای واقعی معاملات در بازار اهمیت می دهند مناسب می باشد. ورود به این مدل معاملاتی معمولاً نیازمند سرمایه اولیه بیشتر می باشد چرا که معاملات در حجم هایی انجام می شود که به بازار بین بانکی نزدیک تر است.

3. بروکرهای ECN (Electronic Communication Network)

بروکرهای ECN پیشرفته ترین مدل بروکری در بازار فارکس محسوب می شوند که این بروکرها نیز زیر مجموعه NDD ها هستند و در این نوع بروکرها، تریدرها مستقیماً به شبکه ای از بانک ها، موسسات مالی، صندوق ها و سایر معامله گران متصل می گردند.

بروکرهای ECN بیشتر برای تریدرهای حرفه ای، اسکالپرها و تریدرهای الگوریتمی و افرادی که حجم معاملات بالایی دارند مناسب می باشد. در نظر داشته باشید که تمام بروکرهای ECN، STP هستند ولی همه بروکرهای STP، ECN نیستند.

در مقاله ای در وبسایت FINRA (یک نهاد تنظیم مقررات مالی مستقل در آمریکا) این نوع بروکرها را شرح داده است {1}:

(ج) اصطلاح «کارگزار-معامله‌گر معرف» یا «کارگزار معرف» به معنای شرکت عضوی است که در سامانه به عنوان طرف معامله شناسایی شده است، اما معاملات را انجام نمی‌دهد یا تسویه نمی‌کند.

جدول مقایسه انواع بروکرهای فارکس