بروکر فارکس آفشور یا رگوله (آنشور)؟ | مقایسه کامل مزایا، ریسک ها و امنیت

بروکرهای فارکس آفشور (Offshore Forex Brokers) کارگزاری هایی هستند که خارج از مراکز مالی بزرگ دنیا (مثل سیشل و جزایر مارشال و…) فعالیت می نمایند و دارای قوانین مالی منعطف تری نسبت به بروکرهای رگوله (آنشور) هستند. این بروکرها اغلب با وعده های جذابی از قبیل اهرم های بالا، محدودیت کمتر، بونوس های جذاب و افتتاح حساب آسان تر خود را وارد بازار می کنند که جذاب نیز به نظر میرسد.

این بروکرها دارای ریسک هایی همچون نظارت ضعیف، پیچیدگی های حقوقی و امنیت پایین تر سرمایه می باشند که عملاً انتخاب بین بروکرهای آفشور و بروکرهای آنشور (Onshore Brokers) میتواند تفاوت میان حفاظت از سرمایه و قرار گرفتن در معرض ریسک های پنهان باشد؛ چرا که بروکرهای رگوله بر امنیت سرمایه، نظارت قانونی و شفافیت عملیاتی تاکید دارند.

در بازار فارکس و CFD انتخاب بروکر فقط یک تصمیم اجرایی نیست؛ چون بروکر صرفاً یک واسطه اجرای معاملات نیست و بخشی مهم از مدیریت ریسک، امنیت سرمایه و کیفیت اجرای سفارشات محسوب می گردد.

بنابراین یکی از مهمترین تصمیماتی که معامله گران با آن رو به رو میشوند انتخاب میان بروکرهای تحت نظارت قوی (در حوزه های مالی معتبر) یا بروکرهایی است که در مناطق با قوانین ساده تر فعالیت میکنند و عملاً بدون امنیت هستند و صرفاً شرایط راحت تری را پیشنهاد می دهند. این تصمیم نباید صرفاً بر اساس اهرم بالا یا هزینه کمتر گرفته شود؛ چرا که یک انتخاب اشتباه می تواند پیامدهایی از جمله مشکلات برداشت سرمایه، اختلافات حقوقی یا حتی از دست رفتن داراییتان را به همراه داشته باشد!

آفشور دقیقا به چه معناست؟

اصطلاح آفشور (Offshore) صرفاً به جزایر کوچک یا مناطق دورافتاده محدود نمی گردد و هر نوع فعالیت اقتصادی، مالی یا سرمایه گذاری که خارج از کشور اصلی فرد یا شرکت انجام گیرد در دسته فعالیت های آفشور قرار می گیرد.

فرض کنید ممکن است یک شرکت در یک کشور ثبت شده باشد ولی بخشی از عملیات مالی یا سرمایه گذاری خود را در کشوری دیگر انجام دهد تا از قوانین مالیاتی مطلوب تر یا مقررات ساده تر بهره ببرد. برخی از شناخته شده ترین مراکز مالی آفشور دنیا عبارت اند از:

بروکر آفشور (فارکس) چیست؟

بروکرهای آفشور کارگزاری هایی هستند که خارج از مراکز مالی بزرگ (مانند آمریکا، بریتانیا یا اتحادیه اروپا) فعالیت می نمایند و معمولاً این بروکرها معمولاً در کشورهایی فعالیت می کنند که فرآیند دریافت مجوز ساده تر بوده و محدودیت های کمتری بر فعالیت شرکت های مالی اعمال می گردد. این بروکرها اغلب با وعده های جذابی از جمله:

• لوریج معاملاتی بالا (تا 1:500 یا 1:2000)
• افتتاح حساب سریع تر
• حداقل واریز پایین
• محدودیت کمتر در معاملات
• امکان هجینگ
• واریز و برداشت کریپتویی (انعطاف بیشتر در روش های واریز و برداشت)
• بونوس های معاملاتی بالا وارد بازار می شوند.

محیط قانونی کشورهایی که نامبرده شد به بروکرها اجازه می دهد تا خدماتی که در بازارهای سخت گیرانه تر معمولاً محدود یا ممنوع است را به راحتی ارائه دهند؛ که این موضوع برای بسیاری از معامله گران (مخصوصاً کاربران کشورهای دارای محدودیت های مالی مثل ایران یا حتی تریدرهایی که سرمایه اولیه محدودی دارند) وسوسه کننده است. بنابراین در بروکرهای آفشور آزادی بیشتر معمولاً با کاهش سطح نظارت و حمایت قانونی همراه می باشد.

لازم به بیان است که برخی از بروکرهای معتبر (همچون ویندزور، آلپاری و…) بخاطر اینکه بتوانند به کاربران ایرانی خدمات ارائه بدهند (به دلیل تحریم ها و…)، عملاً بروکر جدیدی را در دامنه ای جدید ایجاد نموده اند تا بتوانند به صورت عملی محدودیت های موجود را دور بزنند.

بنابراین همه بروکرهای آفشور غیر قابل اعتماد نیستند و باید به نکاتی از جمله نظرات کاربران در شبکه های اجتماعی، سابقه طولانی، تراست پایلوت و… دقت نمود (این موضوع بیشتر برای کاربران ایرانی که مشکل ثبت نام در بروکرهای معتبر جهانی را دارند، کارآمد می باشد).

ویژگی های اصلی بروکرهای آفشور

1. اهرم بسیار بالا: بروکرهای آفشور معمولاً اهرم هایی فراتر از استانداردهای رگوله ارائه می دهند (گاهی تا 1:500، 1:1000 یا حتی بالاتر) که این موضوع برای معامله گرانی که به دنبال بازکردن پوزیشن های بزرگ با سرمایه کمتر هستند بسیار جذاب می باشد.

2. دسترسی ساده تر: فرآیند افتتاح حساب در بروکرهای آفشور معمولاً سریع تر و ساده تر می باشد و اغلب برای ثبت نام شاهد مواردی از جمله احراز هویت سبک تر، مدارک کمتر و پذیرش کاربران کشورهای محدود شده (از جمله ایران) هستیم.

این بروکرها در صورتیکه قصد کلاهبرداری داشته باشند اغلب سراغ کشورهای محدود شده می روند؛ چون کاربران موجود در این کشورها امکان کمی برای پیگیری، شکایت و ایجاد مشکل برای این بروکرها را دارند.

3. هزینه های عملیاتی کمتر: بعضی بروکرهای آفشور برای جذب کاربر بیشتر اسپردها و کارمزدهای بسیار پایینی را ارائه می دهند که این موضوع می تواند برای اسکالپرها و معامله گران فعال جذاب باشد.

4. دسترسی جهانی: بسیاری از بروکرهای رگوله (آنشور) به دلایل قانونی و محدودیت های تحریمی برخی کشورها را پوشش نمی دهند که در چنین شرایطی بروکرهای آفشور برای معامله گران مناطق محدود شده، گزینه جایگزین محسوب می گردند.

5. ریسک های پنهان بروکرهای آفشور: در کنار مزایای گفته شده، بروکرهای آفشور می توانند ریسک های مهمی نیز داشته باشند که در ادامه به آنها پرداخته ایم:

I. ضعف حفاظت از سرمایه

در برخی حوزه های آفشور الزامات مشخصی برای تفکیک وجوه مشتریان، بیمه سرمایه، گزارش های مالی و حداقل سرمایه عملیاتی برای کاربران وجود ندارد یا اجرای آن محدود می باشد که در اینصورت اگر بروکر اعلام ورشکستگی نماید، احتمال بازیابی سرمایه بسیار دشوار خواهد بود (در خیلی از موارد نیز بازیابی سرمایه غیرممکن است).

II. شفافیت کمتر

نبود حسابرسی های مستمر و نظارت قوی میتواند باعث گردد که معامله گران تصویر شفافی از وضعیت واقعی بروکر نداشته باشند.

III. دشواری پیگیری حقوقی

در صورت بروز اختلاف بین بروکر و کاربر فرآیند شکایت می تواند پیچیده باشد، قوانین محلی میتوانند از سرمایه گذار حمایت محدودی ارائه دهند و پیگیری بین المللی نیز زمان بر و پرهزینه خواهد بود.

IV. ریسک سوء استفاده یا توقف ناگهانی فعالیت

در برخی موارد نبود نظارت کافی می تواند احتمال مشکلاتی از قبیل مسدود شدن برداشت ها، تغییر ناگهانی شرایط معاملاتی، سوء مدیریت سرمایه و همچنین تعطیلی ناگهانی عملیات را افزایش دهد.

بروکر رگوله (آنشور) چیست؟

بروکرهای آنشور (Onshore Broker) یا رگوله تحت نظارت نهادهای مالی معتبر فعالیت می نمایند و ملزم به رعایت قوانین سخت گیرانه می باشند که معروف ترین رگولاتورهای بازار فارکس عبارت اند از:

این بروکرها باید قوانین سخت گیرانه و استانداردهایی از جمله حفاظت از سرمایه مشتریان، حسابرسی مالی، گزارش دهی منظم، رعایت قوانین ضدپول شویی (AML) و احراز هویت مشتری (KYC) را رعایت نمایند و هدف اصلی این قوانین افزایش امنیت معامله گران، شفافیت مالی، حفاظت از سرمایه مشتریان و کاهش ریسک های عملیاتی است.

ویژگی های اصلی بروکرهای رگوله (آنشور)

1. حساب های تفکیک شده مشتریان: یکی از مهم ترین الزامات بروکرهای رگوله تفکیک و جداسازی سرمایه مشتریان از حساب های عملیاتی شرکت می باشد که این موضوع باعث می گردد وجوه مشتریان در صورت بروز مشکلات مالی یا ورشکستگی بروکر بهتر محافظت شود.

2. حسابرسی و گزارش دهی منظم: بروکرهای آنشور باید به صورت دوره ای گزارش های مالی ارائه نمایند، تحت حسابرسی مستقل قرار بگیرند و استانداردهای نظارتی را دائماً رعایت کنند که این موضوعات میتوانند احتمال سوء مدیریت مالی را کاهش دهد.

بروکرهای دارای مجوز موظف هستند اطلاعاتی مانند اسپرد و کمیسیون ها، شرایط معاملاتی، هشدارهای ریسک، قوانین برداشت و واریز و همچنین سیاست های اجرای سفارش را به صورت شفاف اعلام نمایند که در نتیجه آن، معامله گر تصویر روشن تری از شرایط همکاری خواهد داشت.

3. طرح های جبران خسارت سرمایه گذاران: در بعضی از حوزه های رگوله برنامه های حمایتی برای مشتریان وجود دارد که در شرایط خاص (مانند ورشکستگی بروکر) امکان جبران بخشی از خسارت را فراهم می نماید. کاربران میتوانند سقف جبران ضرر بروکرهای رگوله را در اطلاعات نهاد رگوله کننده مشاهده نمایند (مثلاً سقف جبران ضرر بروکر پپراستون 20,000 یورو می باشد).

البته این موضوع را نیز درنظر بگیرید که این صندوق های پوشش ریسک برای همه کاربران نمی باشد و بسته به کشور محل سکونت کاربر و نوع رگوله ای که بروکرها برای آن کشور دارند، متفاوت خواهد بود و همچنین معامله گرانی که در بروکرهای رگوله فعالیت می کنند معمولاً به مسیرهای رسمی شکایت و داوری دسترسی راحتی دارند و در صورت بروز اختلاف، نهاد نظارتی می تواند به عنوان میانجی وارد عمل گردد که این موضوع ریسک سوء استفاده یا بی پاسخ ماندن شکایات را کاهش می دهد.

در اینجا باید متذکر شوم که با شرایط فعلی کشور ایران، در بروکرهای رگوله نیز در صورت بروز مشکل امکان پیگیری کاربران ایرانی وجود ندارد، مگر اینکه آن کاربر دارای تابعیتی بغیر از ایران (و کشورهایی محدود شده) باشد.

4. محدودیت اهرم برای کاهش ریسک: بسیاری از رگولاتورها برای کاهش ریسک تریدرهای خرد محدودیت هایی بر اهرم معاملاتی اعمال می کنند و با توجه به تجربه شخصی خودم در دوره انجام معامله در بروکر GBE آلمان، نهایتاً پس از 6 ماه سود مداوم در بازار لوریج را به 1:100 ارتقا می دهند (ارتقا به این لوریج در برخی بروکرها ممکن است و برخی دیگر از بروکر ها لوریج نهایت 1:50 ارائه می دهند)! بنابراین در نظر بگیرید که این به موضوع به صورت قانون نیست که تمام بروکرها موظف به انجام آن باشند.

برخی معامله گران این محدودیت ها را سخت گیرانه می دانند ولی هدف اصلی آن ها کاهش احتمال ضررهای سنگین می باشد. به طور معمول محدودیت لوریج معاملات CFD برای تریدرهای خرد اروپا از 1:2 تا 1:30 (بسته به نوع دارایی) می باشد و برای جفت ارزها 1:30 است {ESMA}؛ همچنین برای کاربران آمریکایی این لوریج بین 1:20 تا 1:50 می باشد {CFTC}.

معایب بروکرهای آنشور (رگوله شده)

مزایای امنیتی بروکرهای آنشور معمولاً با برخی محدودیت ها همراه می باشد و این محدودیت ها می تواند شامل مواردی از جمله فرآیند احراز هویت سخت گیرانه (KYC)، قوانین ضدپول شویی (AML)، لوریج های پایین تر، محدودیت در بونوس ها و تبلیغات و همچنین شرایط ورود سخت تر برای برخی کاربران بین المللی باشد. بنابراین برای معامله گران ریسک پذیر یا افرادی که دسترسی محدودی به بازارهای رگوله دارند، این محدودیت ها ممکن است ایجاد مشکل نماید.

مقایسه بروکر آفشور و بروکر رگوله

چگونه یک بروکر آفشور قابل اعتماد انتخاب کنیم؟

صرف نظر از نوع بروکر انجام بررسی مستقل و دقیق توسط خود کاربر ضروری می باشد و پیش از افتتاح حساب موارد زیر را حتماً خودتان بررسی کنید:

I. وضعیت مجوز و رگولاتوری: مجوز بروکر را مستقیماً در وب سایت نهاد ناظر (رگوله کننده) جستجو نمایید.

II. سابقه فعالیت شرکت: حتماً به مواردی همچون عمر برند، سوابق حقوقی، شکایات کاربران، کیفیت پشتیبانی و همچنین کیفیت و سرعت برداشت وجه توجه کنید.

III. اطلاعات عملیاتی و ارزیابی شفافیت بروکر: یک بروکر معتبر (چه آفشور و چه آنشور) باید اطلاعات روشنی درباره هزینه ها، شرایط حساب، لوریج، اسپرد و همچنین سیاست اجرای معاملات ارائه نماید.

IV. بررسی مستقل پلتفرم های ارزیابی بروکر: برخی پلتفرم های تخصصی امکان مقایسه بروکرها، وضعیت رگولاتوری، سابقه مجوزها و هشدارهای ریسک را فراهم می نمایند که استفاده از چنین ابزارهایی می تواند در تصمیم گیری آگاهانه تر کمک کننده باشد.

V. تست عملی با سرمایه کم: قبل از واریز مبالغ سنگین میتوانید یک حساب کوچک باز نمایید و کیفیت اجرای معاملات را ارزیابی کنید، سرعت برداشت را آزمایش نمایید و همچنین عملکرد پشتیبانی بروکر را بررسی کنید.

بالاتر به این نکته اشاره کردم که همه بروکرهای آفشور کلاهبردار نیستند! خصوصاً با توجه به شرایط کنونی کشور ایران، تنها بروکرهایی که رگوله آفشور دارند به معامله گران ایرانی خدمات ارائه می نمایند. بنابراین باید با بررسی دقیق و موشکافانه در بین بروکرهایی که خدمات ارائه میدهند، بهترین بروکرهای فارکس را برای انجام معاملات خود برگزینید.

باید به این موضوع اشاره کنم که هزینه های معاملاتی از جمله اسپرد، کمیسیون، سواپ یا ادمین فی با مالیات متفاوت هستند. مالیات معمولاً به کشور محل اقامت معامله گر، نوع دارایی، نوع حساب و قوانین محلی بستگی دارد و صرفاً آفشور یا رگوله بودن بروکر ربطی ندارد. بنابراین هر تریدر باید قوانین مالیاتی محل اقامت خود را بررسی نماید یا با مشاور مالیاتی مشورت بگیرد.

همچنین بسته به کشور محل اقامت (مانند آلمان، انگلیس و…) ممکن است موظف باشید درآمد حاصل از معاملات خارجی خود را به صورت ماهانه یا سالانه گزارش دهید، حساب های مالی خارجی خود را معرفی کنید و مالیات سود سرمایه را پرداخت نمایید؛ باید توجه داشته باشید که عدم رعایت این الزامات می تواند جریمه های سنگین به همراه داشته باشد.

در نهایت باید خاطر نشان کنم که فعالیت در بازارهای مالی با ریسک همراه است. این مطلب صرفاً با هدف اطلاع رسانی تهیه شده و توصیه سرمایه گذاری محسوب نمی شود. شرایط بازار ممکن است تغییر کند و عملکرد گذشته تضمینی برای نتایج آینده نیست. معاملات ابزارهای اهرمی مانند CFD با ریسک بالا همراه است و ممکن است منجر به زیان بیش از سرمایه اولیه شود.